Ga naar:

Ondersteuning van daklozen in Nederland door gemeenten blijft noodzakelijk

 

Onderzoek wijst uit dat tweeënhalf jaar na aanmelding in de Maatschappelijke Opvang een groot deel van de daklozen weliswaar gehuisvest is, maar dat vroegtijdige signalering van de oorzaken van dakloosheid onverminderd actueel blijft.

 

Onderzoeksinstituten Impuls en IVO volgden, in opdracht van het ministerie van VWS, de afgelopen tweeënhalf jaar ruim 500 dakloze jongeren en volwassenen die zich in 2011 aanmeldden bij de maatschappelijke opvang in de vier grote steden. Uniek aan dit onderzoek is de tijdspanne van het onderzoek en het feit dat de deelnemers hun eigen situatie beoordeelden en aanbevelingen deden.

 

Oorzaken
Oorzaken van dakloosheid waren vooral financiële problemen, huisuitzettingen, conflicten en/of breuken in persoonlijke relaties.

 

Zorgaansluiting
Bij instroom in de Maatschappelijke Opvang (MO) blijkt dat aan hulp bij huisvesting, financiën, gebitsproblemen en het vinden van werk het meest behoefte is. Opvallend is dat deze soort behoeften tijdens de duur van het onderzoek niet substantieel veranderen en dat bij ongeveer een kwart van de deelnemers deze na tweeënhalf jaar bovendien nog steeds niet vervuld zijn.

 

Verbeteringen
Tweeënhalf jaar na instroom in de MO woont 57% van deze groep momenteel zelfstandig. Ongeveer 33% van de totale groep verblijft in instituties zoals woonvoorzieningen voor daklozen in de MO of in een crisiscentrum. Maar liefst 84% is na tweeënhalf jaar stabiel gehuisvest: dit betekent dat zij minimaal 90 dagen in een zelfstandige woning verbleven, begeleid woonden of in een institutie verbleven. Deelnemers die bij aanmelding bij de MO vaker zijn gearresteerd, meer psychosomatische klachten en meer onvervulde hulpbehoeften hadden, blijken minder vaak stabiel gehuisvest na tweeënhalf jaar. De kwaliteit van leven van de totale onderzoeksgroep is op veel aspecten verbeterd. Daarnaast is er een gemeten toename in hun autonomie, competentie en verbondenheid met anderen. De meerderheid geeft aan tevreden te zijn met de veranderingen in hun situatie in de afgelopen tweeënhalf jaar. Minder psychosomatische klachten en meer ervaren verbondenheid met anderen zijn daarmee voorspellers van een betere kwaliteit van leven.

 

Schulden
Hoewel het aantal dakloze mensen in dit onderzoek met schulden afneemt, van 87% naar 79%, verandert de gemiddelde schuld niet: na tweeënhalf jaar is deze gemiddeld 15.000 euro. Het betreft vooral schulden bij ziektekostenverzekeraars, betalingsachterstanden in hypotheek of huur, openstaande boetes en telefoonrekeningen.

 

Aanbevelingen
Uit ons onderzoek blijkt dat inspanningen om duurzame uitsluiting van deze kwetsbare groep mensen te voorkomen onverminderd nodig zijn. Vroegtijdige signalering van risicofactoren en passende ondersteuning door gemeenten, denk hierbij aan budgetbeheer en administratieve hulp, gezondheidsbevordering, aandacht voor netwerkversterking en maatschappelijke participatie, blijven van groot belang.

 

Download hier het rapport: "Dakloze mensen in de vier grote steden: veranderingen in 2,5 jaar" (7111.9 kb)